Methoden van risicoanalyse

Uit Collectiewijzer

Versie door Renate (Overleg | bijdragen) op 3 okt 2011 om 10:53

(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

Er zijn verschillende methoden van risicoanalyse. Deze helpen een risicoanalyse op een gestructureerde, systematische manier aan te pakken, zodat de kans op onvolledigheid zo klein mogelijk wordt gehouden. De technieken voor het uitvoeren van een risicoanalyse, kunnen variëren van zeer complexe rekenmodellen die u alleen met behulp van een computer kunt uitvoeren, tot (eenvoudige) risicokaarten die u handmatig kunt invullen.


Kwantitatieve en kwalitatieve methode

De risicokaart (pdf) uit de ICN publicatie 'Handleiding voor het maken van een calamiteitenplan voor collectiebeherende instellingen' is te gebruiken als eenvoudig instrument voor een risicoanalyse. Deze risicokaart is gebaseerd op een kwantitatieve methode: de geïdentificeerde risico's worden, waar mogelijk, in meetbare criteria uitgedrukt. Met andere woorden: de grootte van een risico wordt met een getal aangegeven. Hierbij kunt u gebruik maken van de formule risico = kans x effect (R = K x E). U kwantificeert daarbij kans en gevolg door er getallen (scores) aan toe te kennen en deze met elkaar te vermenigvuldigen. Door de eindscores van de verschillende risico's te vergelijken, kunt u zien welke risico's binnen uw instelling het meest bedreigend zijn. Bestand:Risicokaart.pdf



Daarnaast is er de kwalitatieve methode: de geïdentificeerde risico's worden zo veel mogelijk geobjectiveerd. Met andere woorden: het risico wordt in termen van bijvoorbeeld klein, middel of groot beschreven. Het is mogelijk om de twee methoden te combineren, de semi-kwantitatieve methode. In veel risicoanalyses wordt dit ook gedaan; aan de kwalitatieve indeling worden getallen gekoppeld waarmee vervolgens grove schattingen worden gemaakt.

Welke techniek u uiteindelijk kiest, hangt af van hoe diep u wilt gaan en de aanwezigheid van de gedetailleerde kennis en informatie over risico's en collectie in uw instelling. Uiteindelijk gaat het erom dat u vaststelt welke risico's uw instelling bedreigen en hoe deze risico's zich tot elkaar verhouden wat grootte en urgentie betreft.


Collectie Risicomanagement

Collectie Risicomanagement (CRM) is na de grootschalige introductie van preventieve conservering in de jaren 1990 de volgende stap in de professionalisering van het collectiebehoud. Het is een strategie waarmee de risico’s voor een collectie worden geïdentificeerd, geanalyseerd en met elkaar worden vergeleken op basis van het verwachte waardeverlies dat zij in een bepaalde periode zullen opleveren (risicoanalyse). Daarbij wordt op een integrale manier naar alle risico's gekeken en komen beveiliging, gebouwbeheer en collectiebeheer samen.
Op basis van de uitkomst van een risicoanalyse kunnen de bedreigingen worden gerangschikt en prioriteiten worden gesteld aan maatregelen om het waardeverlies te beperken. Dit biedt de collectiebeheerder steun bij het nemen van weloverwogen en goed beargumenteerde keuzes over de inzet van middelen binnen collectiemanagement. Dit onderwerp staat op de Onderzoeksagenda 2009-2012 van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed. Binnen het programma CRM wordt de bestaande methodiek verder uitgewerkt en vereenvoudigd zodat hij bruikbaar wordt voor kleinere instellingen met beperkte tijd en middelen. Samen met het Canadian Conservation Institute (CCI) in Ottawa en ICCROM in Rome wordt de internationale cursus 'Preventive Conservation - reducing risks to collections' iedere twee jaar georganiseerd (in 2009 in China en in Equador). Houdt u voor actuele informatie over het programma en de cursussen de websites van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en ICCROM in de gaten.

Literatuurverwijzingen

  1. Brokerhof, A.W, et al. Risk assessment of Museum Amstelkring: Application to an historic building and its collections and the consequences for preservation management. . In: Preprints of the 14th ICOM-CC Triennial Meeting. Den Haag: 2005.
  2. Waller, R.R. Cultural property risk analysis model: development and application to preventive conservation at the Canadian Museum of Nature. Göteborg: Coronet, 2003.
  3. Waller, R.R. A risk model for collection preservation. 2002.